MİLLİ İKTİDARI GÖRECEKMİYİZ ?
Nedir bu milli iktidar ? Bu güne kadar iktidar olanlar milli değilmiydi ? İktidar mücadelesi verenler milli olmaktan niye taviz veriyorlar ? Milli olunca iktidar olmak mümkün değilmi ?
Bu sorular uzar gider. Eminim ki ; bu ve benzeri sorular için , hepimizin birer cevabı var.
Ancak bilmeliyiz ki ; bu milletimiz ve devletimiz için doğru cevaplanması gereken çok önemli bir soru.
Milli iktidar ; toprak bütünlüğüne bağlı olarak siyasal bakımdan örgütlenmiş olan milletin tüzel varlığına yani devlete ait yönetim organlarının, millet menfaatlerine uygun hareket etmesini ifade eder.
Türk Milletinin böyle bir milli iktidarla en son ne zaman yönetildiği gerçekten tam bir muammadır.
İsterseniz 150'likler listesinde on üçüncü sırada yer alan ve Damat Ferit Paşa hükümetinde Milli Eğitim Bakanlığı yapmış olan Rumbeyoğlu Fahrettin'in , bakanlığı yani Maarif Nazırlığı döneminde “ okul kitaplarından Türk kelimesini çıkarın ” emriyle başlayalım.
Sevr denilen esaret sözleşmesine Şurâ-yı Devlet Reisi yani Danıştay Başkanı olarak imza koyan Rıza Tevfik kendisini şöyle tanıtıyor : “ Babam Arnavuttu , anamsa Çerkez , bilmeyen var ise öğrensin herkes ” . Acaba bir devlet yöneticisinin bu tavrı günümüzde “ben Gürcüyüm karım Arap” şekline mi dönüşmüş ? Üzerinde düşünülmesi gereken bir benzerlik.
Bu ülkede Sadrazamlık yani Başbakanlık yapan Mahmut Şevket Paşa hatıratında İngilizlerle ilişkilerden bahsederken Kuveyt'e de değinmekte ve “ İngilizler Basra vilayeti'ne bağlı küçük bir balıkçı kasabası olan Kuveyt'i liman olarak bizden istiyordu.Koskoca Britanya İmparatorluğu ile bir balıkçı kasabası yüzünden bozuşmak doğru değildi.Kuveyt'i verdik gitti ” diyor. Sanki babasının tapulu malını hibe edermiş gibi anlatmış. Ne acı ve hazin değilmi ?
Devam edelim isterseniz ,Osmanlı-Türk Devletinin son dönem yöneticilerinden Şeyhülislam Cemaleddin Efendi hatıralarında “ ... İstanbul'da bir takım gençler , Türk milliyet ve egemenliğinin gelişmesine hizmet için dernek ve cemiyetler kurdular. Ülke çıkarlarına uygun olmayacak biçimde yayınlar yapmaya başladılar... Devlet-i Osmaniye tabiri yerine Türkiye ve “Genç Türk Hükümeti” tabirlerini kullanmaya başladılar ”
demektedir. Bu zat-ı muhteremde milli kimlik ve tavırdan çok rahatsızmış anlaşılan...
En açık sözlü olan ise Meclis-i Mebusan'ın Rum milletvekili Boşo'ymuş. Adam açıkça “Osmanlı Bankası kadar Osmanlıyım” diye yiğitçe , konuşmuş.
Ülkemizde öyle iktidarlar varmış ki ; İngiltere 1895 yılında Osmanlı-Türk Devletinin hükümran olduğu Sivas , Elaziz , Erzurum , Bitlis , Van ve Diyarbekir illerine bir Avrupalı genel komiser atanması için Ruslara ve Fransızlara öneride bulunur. Bizim iktidara sormaz bile. Kara mizah değil mi ?
Bizim hakim olduğumuz ve başımızdakiler tarafından yönetilen topraklarımıza Avrupalı bir genel komiser atamak için aralarında teati yapıyorlar. Biz varmıyız yokmuyuz umurlarında bile değil. Bu gün Yeni Osmanlıcılık peşinde koşanlara bu olay ithaf olunur.Eğer satılmış değillerse onlara Türk Milletinden özür dilemek için bu da iyi bir fırsattır.
Günümüzde ABD , İngiltere , Almanya , Rusya ve AB'nin Türkiye'deki iktidar trafiğini etkiledikleri konuşulur durur. Ancak 20.yüzyılın başında Almanya'ın , İngiltere ve Rusya'ya karşı önce Sultan Abdülhamid'i ve onun İslamcılık siyaseti başarılı olamayınca da İttihatçıları desteklemesi bu işlerin yüzlerce yıllık bir geçmişi olduğunu bize göstermektedir.
Kaldığımız yerden devam edelim : Osmanlı-Türk Devletinin Dışişleri Bakanlığını yapmış olan Süleymaniyeli Said Paşa'nın oğlu ve 10 yıl boyunca Stockholm Büyükelçiliğimizi yapan Kürt Şerif Paşa ; Paris Konferansına gider ve Ermeni delegasyonundan Bogos Nubar ve Dr. Ohancanyan ile birlikte “ iki ulusun da aynı Ari kavminden geldiklerini , çıkarlarının aynı olduğunu ve aynı amacı yani kendi bağımsızlıkları amacını güttüklerini belirtmekten şeref duyarız ” diye imzalarını atarlar. Ne diyelim bunun adını da siz koyun...Günümüzün Şerif Paşaları hangi koltukları işgal ediyor,merak ediyorum doğrusu !!!
Nemrud Mustafa Paşa'nın Bursa'da Vali iken , savaşta şehit olan Türk askerleri için “ köpek ölüsünden farkları olmadığı ” yönünde ifadeler kullanması üzerine 56. fıkra Kumandanı Bekir Sami Bey'in bu valiyi İstanbul'a kovduğuna dair belge tozlu arşivlerde gün ışığına çıkmayı beklemektedir.
Osmanlı döneminde bu işler böyle cereyan eder de , Cumhuriyet döneminde etmez mi sanırsınız...
Mustafa Kemal'in zamansız ölümü ve İkinci Dünya Savaşından sonra çok partili demokratik hayata geçiş , iktidarların gelişinde ve gidişinde , uyguladıkları politikalarda , dışarıdan ve içeriden gayri milli etkilere maruz kalındığı izlenimini bizlere vermektedir.
En basit örneklerden biri Devlet Başkanı Kenan Evren'in ABD'li asker – politikacı ve Dışişleri Bakanı Alexander Haig ile şahsi arkadaşlığını bahane ederek Yunanistan'ın Nato'nun askeri kanadına dönüşüne , milli menfaatlere aykırı bir şekilde Türkiye aleyhine ödünsüz izin vermesiydi. Verdim gitti (!) Kimse “ kimin neyini veriyorsun” diye doğru düzgün sormadı bile...
12 Eylül'den sonra çok partili hayata geçişte Alexander Haig ve Henry Kissinger'in , Turgut Özal'ın önünü açan diğerlerini de veto ile yasaklı hale getiren dostça tavsiyeleri kitaplarda yazılıdır. Turgut Özal'da , Okyanus ötesinden aldığı bu destekle , Kemal Derviş ve Sherman Robinson'ın 1978'de hazırladığı Dünya Bankası raporuna dayanarak aldığı 24 Ocak 1980 kararlarını geniş biçimde hızla uygulamaya koydu.
Serbest Piyasa ekonomisi denen şeye geçince , yeni zenginler sınıfı oluştu , eski zenginler daha da semirdi , işçi-köylü-memurdan oluşan emek sınıfı iyice ezildi , devletin dolayısıyla milletin borcu tavan yaptı , kapitülasyon benzeri özelleştirmelerin önü açıldı ve bu günlere kadar geldik.
Örneğin günümüzün iktidar yanlısı popüler işadamlarından,medya patronu ve Tüsiad üyesi Ethem Sancak “ben Türk olmaktan mutluluk duymam , üzülürüm. Aslımı niye inkar edeyim ki” diyor. Bu arkadaşa sormak lazım : sen bu kadar serveti Türkiye Cumhuriyetinde Türk Milletinden kazanmadın mı ? Yoksa servetin kaynağı başka bir millet ve devlet mi ? Aynı Ethem Sancak , Fettah Tamince'ye atıfta bulunuyor , o da diyormuş ki ; “ben Atatürkçüyüm, Fethullahçıyım, Kürdüm”.
Sizin köyü bilmem ama bizim köyde atıp tutan avcılara kibarca “çüş ulan çüş” diye iltifat ederler.
Birileri ne kadar da Büyükelçiliğimizi de yapan Ermenilerle Paris Konferansında beraber hareket eden Kürt Şerif Paşaya benziyor. Akrabalık çıkacak diye korkuyorum !
Verdiğim bu misallerden sonra bir türlü karar veremediğim en önemli nokta : bu meselelerle ilgili olanları kandırmaya çalışanların ya da kandırılmak istenilenlerin salak olup olmadığıdır.. Allah'ın illa ki sopasını arayanlara bunlardan daha iyi sopa olmaz diye bir kez daha hatırlatırım
Bu arada umarım Kemal Derviş ismine dikkat etmişsinizdir.
Aynı Kemal Derviş 2001 krizinden sonra rahmetli Bülent Ecevit tarafından birilerinin tavsiyesi ile Türkiye'ye davet edilerek , çaresizlik içinde kendisine kurtarıcı rolü veriliyordu.
2002'de iş başına gelen AKP hükümeti de bu güne kadar Kemal Derviş'in programını uygulamakla övündü durdu.
Ekonomik tablonun 2009 yılı itibarı ile neleri içerdiği ve kucağımızda nasıl bir borç yükünün olduğu hepimizin malumu. Daha fazla diyecek bir şey yok.
Gazeteci Yiğit Bulut'un yazdıklarından öğreniyoruz : Bülent Ecevit ,Batının 2001 krizini çıkartmak suretiyle geçmişte onlara boyun eğmediği için kendisinden intikam aldığını söylüyor. Yani sınırların ötesindeki dostlar (!) aynı zamanda çok kinci ve hiçbir şeyi unutmuyor.
Son örneğimiz ise gazeteci Aslan Bulut'tan . Aslan Bulut köşesinde defalarca yazdı : “AKP'nin programı ABD'de hazırlandı” diye. Cevap istedi ancak benim bildiğim henüz cevap alamadığıdır.
Herhalde 3 Ekim 2009'da yapılacak olan AKP Kurultayına davet edilen Kevin Costner'in “açılımı destekliyorum” mesajı Aslan Bulut'a cevap gibi oldu. Görüyorsunuz değil mi ? Belediye yönetir gibi binlerce yıllık geleneği olan Türk devleti işte böyle yönetiliyor. Aslında belediye bile böyle yönetilmez.Aklıma geldi acaba bizim Kevin, sel felaketi içinde bir şey söyledi mi ?
İnanın bunlar gibi yüzlerce değil binlerce misal verebiliriz.Bu ne yazıkki bizim gerçeğimiz.
Bütün bu yazdıklarımızdan sonra gelelim “milli iktidar” görüp göremeyeceğimize.
Eğer sen yani Türk Milleti ; özüne dönersen , kendi çocuklarına sahip çıkarsan , cemaat ve tarikat tuzağına düşmessen , doğruluktan ayrılmazsan , toplumsal menfaatlerini kişisel menfaatlerinin üzerine taşırsan, ahlaklı-erdemli-onurlu olursan , inanç ve iman kuvvetini diri tutarsan , tarihini bilirsen , nefsini yenersen Allah'ın izni ile “milli iktidar”ı göreceksin.
Tarih eğer tekerrürden ibaretse; hep kötü şeyler değil ya elbette iyi şeylerde tekerrür edecektir.
ANA SAYFA 
